این متن را به عنوان موضع شخصی خودم مینویسم. آنچه در برنامه «خطخطی» شبکه افق پخش شد، از نظر ایسان اسلامی نه شوخی بود و نه اشتباه رسانهای.این یک توهین آشکار به جانباختگان اعتراضات و خانوادههای آنها بود.
در این برنامه، مجری با لحن طنز درباره محل نگهداری اجساد کشتهشدگان سؤال مطرح میکند. صرفنظر از هر توجیهی، چنین موضوعی اساساً نباید به شوخی گرفته شود. مرگ انسان، خط قرمز است.
واکنش من به این اتفاق
بله، من در صفحه اینستاگرامم به این مجری واکنش تند نشان دادم و همچنان پای موضعم هستم. وقتی کسی به جانباختگان میخندد، دیگر جایی برای ادبیات محافظهکارانه باقی نمیماند. این واکنش از خشم شخصی نبود، از اعتراض بود.
توضیح مجری و ادعای تقطیع
بعد از بالا گرفتن اعتراضها، گفته شد که ویدئو تقطیع شده و قصد توهین وجود نداشته است. اما مسئله اصلی این نیست که ویدئو چگونه منتشر شده؛ مسئله این است که چنین محتوایی اساساً تولید و پخش شده است.
واکنشهای عمومی
این اتفاق فقط با واکنش مخالفان جمهوری اسلامی مواجه نشد. افراد مختلف از طیفهای گوناگون، از هنرمندان تا ورزشکاران و حتی برخی رسانههای داخلی، این برنامه را محکوم کردند. این نشان میدهد که مسئله فراتر از اختلاف سیاسی است.
برخورد رسمی
پس از فشار افکار عمومی، مدیر شبکه افق برکنار شد و اعلام شد که علیه عوامل برنامه پرونده قضایی تشکیل شده است. اما از نظر من، این اقدامات مشکل اصلی را حل نمیکند.
مسئله اصلی کجاست؟
مشکل فقط یک مجری یا یک برنامه نیست. مشکل نوع نگاهی است که در رسانه رسمی جمهوری اسلامی وجود دارد؛ نگاهی که مرگ را عادی میکند و رنج مردم را نادیده میگیرد.
موضع من روشن است
من مخالف جمهوری اسلامی هستم و این موضع را پنهان نکردهام. ایران نیاز به تغییر اساسی دارد؛ نه فقط در سیاست، بلکه در اخلاق، رسانه و نوع برخورد با انسان.من طرفدار بازگشت شاهزاده رضا پهلوی هستم، چون معتقدم ایران به حاکمیتی نیاز دارد که به کرامت انسان احترام بگذارد.
جمعبندی
آنچه در شبکه افق رخ داد، یک هشدار جدی بود. اگر با چنین رفتارهایی برخورد ریشهای نشود، این اتفاقها تکرار خواهند شد. من این موضع را شفاف و بدون تعارف بیان میکنم و از آن عقبنشینی نخواهم کرد.
